
Το θέμα της αγάπης με το μίσος, θεωρούμε αρχικά, ότι είναι σημαντική η αγάπη. Άμα πούμε, έτσι ορθά - κοφτά, ότι είναι πιο σημαντικό το μίσος, θα ξαφνιαστείτε. Σημασία έχει το μίσος του μίσους. Υπάρχει η μνήμη, η οποία μπορεί να παράγει το «θυμάμαι» και μετά υπάρχει το «δεν ξεχνώ». Το «θυμάμαι» είναι παθητικό, που σημαίνει ότι μπορεί και να ξεχάσω. Το «δεν ξεχνώ», ενώ είναι αρνητικό, είναι ενεργητικό, δεν ξεχνώ, δεν μπορώ να ξεχάσω. Άμα το σκεφτείτε τώρα πώς περνάμε από την μνήμη στο «θυμάμαι», μετά στο «δεν ξεχνώ», τότε θα καταλάβετε ότι το «δεν ξεχνώ»...