Θέματα φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, για τον άνθρωπο. Νευροεπιστήμες, εγκέφαλος,συνείδηση και νοημοσύνη. Νίκος Λυγερός.
Όλες οι ανθρώπινες έννοιες είναι προβολές του ανθρώπινου πνεύματος γι'αυτό σε τελική ανάλυση πολλές φορές είναι απατηλές. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα , την αντιλαμβανόμαστε (όπως νομίζουμε εμείς πως είναι). Ο,τι βλέπουμε είναι μια ερμηνεία της πραγματικότητας, που βασίζεται σε υποκειμενικά, ελαττωματικά ή προκατειλημμένα παραδείγματα. Αυτό έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά και πώς καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους... Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ηράκλειτο πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου». Όμως δεν αρκεί μόνο η αυτογνωσία, χρειάζεται και η εμπάθεια... O Σωκράτης, μέσω της μεθόδου διαλόγου που είχε αναπτύξει, εκμαίευε (εξ ου και Μαιευτική Μέθοδος) από τον συνομιλητή του την αλήθεια/γνώση που είχε μέσα του αλλά δεν γνώριζε. Ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη. Ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει. Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση) , υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας...

Ν. Λυγερός - Οι Ελεύθεροι

Νίκος Λυγερός - Οι Ελεύθεροι.

Κανείς δεν είχε προβλέψει ότι θ’ αντιστεκόμασταν.
Κανένα επιτελείο, κανένας επίσημος φορέας.
Κι ο λόγος ήταν απλός.
Το σύστημα δεν ήξερε ότι υπήρχαν και τα άγραφα.
Είχε όλα τα άτομα δεδομένα, γιατί θεωρούσε ότι είχε πλήξει
όλους τους ανθρώπους.
Κι όμως αυτοί υπήρχαν.
Δεν είχαν γεννηθεί γονατισμένοι.
Και την ώρα της κρίσιμης απόφασης,
ενεργοποιήθηκε η αντίσταση.
Αυτή η πράξη ήρθε από το αόρατο.
Γι’ αυτό το λόγο, με το σύστημα έγινε εμπλοκή.
Και μάλιστα ισχυρή.
Η σύγκρουση με τον ορατό ήταν σκληρή.
Γιατί το αόρατο, δεν έκανε πίσω σε κανένα σημείο.
Ήξερε από την αρχή τι έπρεπε να κάνει.
Ενώ το σύστημα ήταν σίγουρο χωρίς να ξέρει.
Πόνταρε μόνο στην αθανασία του.
Λες κι αυτό επαρκούσε.
Έτσι αποδείχθηκε το αντίθετο.
Και το σύστημα έχασε όταν έδωσε μάχη με το αόρατο.
Γιατί το αόρατο ήταν οι Ελεύθεροι.

Ν. Λυγερός - Δικαιώματα Ελευθερίας

Ποιος σου επέτρεψε να πάρεις αποφάσεις για μένα
για την πατρίδα
για το μέλλον ;
Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα
να κλέψεις την ελευθερία μου ;
Δεν με βλέπεις που στέκομαι όρθιος ;
Κι ότι δεν πρόκειται να γονατίσω ;
Κανείς δεν σου έμαθε για τους Ελεύθερους ;
Δεν προσκυνάμε κανένα σύστημα.
Και δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τους άγραφους νόμους μας.
Γιατί κανείς δεν σου έδωσε αυτό το δικαίωμα.
Διότι αυτό το δικαίωμα δεν παίρνεται.
Ποτέ δεν υποχωρήσαμε ως Έλληνες
και στις πιο δύσκολες μάχες
ενάντια της βαρβαρότητας.
Ούτε και τώρα δεν πρόκειται να μας εξοντώσεις.
Φτάνει πια !
Ως εδώ και μη παρέκει !
Αρκετά πλήγωσες την πατρίδα μας.
Αυτή δεν θα πεθάνει όσο και να το θες.
Αλλά τα δόγματά σου τελείωσαν σαν τις ιδεολογίες.

Ν. Λυγερός - Συστημική Αδιέξοδος

Από πριν υπήρχε το πρόβλημα.
Απλώς κανείς δεν ήθελε να το παραδεχθεί επίσημα.
Κι όλοι άφηναν τα πράγματα να εξελίσσονται.
Δίχως πια να ελέγχουν την κατάσταση.
Λες και δεν υπήρχε ανάγκη.
Το σύστημα εξέταζε άλλη πορεία.
Πιο περίπλοκη.
Και με κινδύνους.
Όλη η επαφή ήταν κρυφή.
Αλλά δεν μπόρεσε να παραμείνει μυστική.
Ειδικά όταν τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν.
Διότι επί της ουσίας οι παίκτες δεν έπαιζαν πια.
Η αδιέξοδος είχε δώσει το πρώτο στίγμα.
Αλλά κανείς από το σύστημα δεν ήθελε να δει τη σήμανση.
Ο στόχος κλειδώθηκε.
Τότε άρχισαν οι πρώτες κινήσεις προετοιμασίας.
Οι πρώτες κινήσεις των πράξεων.
Διότι οι Ελεύθεροι δεν μπορούσαν ν’ αφήσουν το σύστημα
να καταστρέψει κάθε ίχνος πολιτισμού για να δικαιωθεί.
Έτσι εμφανίστηκαν τα πρώτα κείμενα της μάχης
για να τελειώσει η κατοχή.

Ν. Λυγερός - Αντίσταση Εξόδου

Οι αντιδράσεις υπήρχαν παντού, δίχως στόχο, δίχως νόημα.
Ήταν το κίνημα της μιζέριας που εμφανίζεται στις δυσκολίες.
Τα άτομα του συστήματος εκνευρίζονταν.
Γιατί δεν ακολουθούσε το πρόγραμμά του.
Δεν ήξεραν ακόμα ότι είχε καταρρεύσει το σχέδιο του.
Κι ότι προσπαθούσε να κρατηθεί από παντού.
Για να μη φανεί η ενοχή του στα πεπραγμένα.
Έτσι οργανώθηκε η αντίσταση.
Σιγά σιγά αλλά με το θάρρος του δίκαιου.
Γιατί κανείς δεν είχε το δικαίωμα να καταστρέψει την πατρίδα.
Άρχισαν οι τριβές του συστήματος και οι φθορές της αντίστασης.
Κάθε κίνηση του συστήματος
έπρεπε ν’ απαντηθεί με μία πράξη
για να αλλάξουν τα δεδομένα.
Η ρητορική είχε φτάσει στα όριά της.
Ενώ η μαιευτική άρχιζε το έργο της.
Ήταν εύκολη η καταστροφή και δύσκολη η ανάβαση.
Όμως με την πάροδο του Χρόνου
λόγω Τοποστρατηγικής, οι Ελεύθεροι έπιασαν θέσεις
και λόγω Χρονοστρατηγικής
τις κράτησαν.

Ν. Λυγερός - Αξία Χρόνου

Οι αρχές δεν είχαν πια καμιά αξία.
Διότι όλα τα σχέδιά τους είχαν καταρρεύσει με το πρόγραμμα.
Το σύστημα είχε φτάσει στα όριά του.
Αλλά δεν άλλαζε πορεία παρά την αδιέξοδο.
Έτσι αποφάσισε να πάει μέχρι εκεί που δεν πάει.
Θα τα έπαιζε όλα για όλα σ’ ένα άδικο παίγνιο.
Ήθελε έως το τέλος την πορεία του δειλού.
Οι Ελεύθεροι το αντιλήφθηκαν.
Κι οι επαφές έγιναν σχέσεις για ν’ αντέξουν.
Έπρεπε η ουσία ν’ αντισταθεί στην εξουσία.
Κι οι πυρήνες της γνώσης άρχισαν το έργο.
Σε πρώτη φάση θα ήταν
για την τιμή των όπλων
αλλά προετοίμαζαν ήδη τη δεύτερη.
Το σύστημα προωθούσε τις θέσεις του
δίχως να τις πιστεύει πια.
Και δεν είχε πια πιστούς.
Η νοημοσύνη αντιστεκόταν στη βαρβαρότητα.
Πλάγια σκέψη.
Άπειρες αντοχές.
Το πρώτο χτύπημα.

Ν. Λυγερός - Μετά το χτύπημα

Όλοι οι Ελεύθεροι σάστισαν.
Εκτός από τον πυρήνα.
Το σύστημα είχε πετύχει τον στόχο του.
Τουλάχιστον φαινομενικά.
Αλλά όχι επί της ουσίας.
Γιατί την ίδια στιγμή δέχτηκε ένα καθοριστικό πλήγμα.
Δεν υπήρχε πια υποστήριξη.
Κι ήξερε πλέον ότι το παίγνιο δεν έχει νόημα.
Επαγωγή εις άτοπο.
Οι Ελεύθεροι ανασυγκροτήθηκαν μετά το άτοπο.
Όταν όλοι οι άλλοι πίστευαν πως όλα είχαν τελειώσει.
Τότε άρχισε η νοητική αντίσταση.
Κι ο λαός άρχισε να πιστεύει και πάλι.
Όχι σε κάποιο σύστημα ή δόγμα
μα στον Ελληνισμό και στην αξία του Χρόνου.
Ο Χρόνος ήταν μαζί του
και τώρα το ήξερε.
Σιγά σιγά δυνάμωσαν οι δυνάμεις της πίστης.
Δίχως φοβίες πια
αλλά με την πεποίθηση ότι το έργο
έδινε νόημα στον αγώνα.

Ν. Λυγερός - Πρώτα βήματα

Οι αποφάσεις είχαν νόημα πια σε άλλο επίπεδο.
Δεν υπήρχε πια διαπραγμάτευση
ούτε καν τυπική.
Το δέντρο είχε πια μόνο ένα κλαδί
και το φύλλο ήταν γραμμένο.
Τα λιοντάρια νόμιζαν ότι βασίλευαν
όμως ήρθαν οι δράκοι
και τελείωσε η ψευδαίσθηση.
Οι Ελεύθεροι δεν θα άφηναν τον λαό να υποφέρει.
Δεν άκουγαν πια τα συνθήματα της προπαγάνδας.
Τα αποκωδικοποιούσαν άμεσα και αμέσως
για να γίνουν κατανοητά σε όλους.
Τότε το σύστημα έκανε πίσω.
Έπρεπε να σώσει τουλάχιστον την υπόστασή του.
Είχε χάσει το παίγνιο και το πήρε απόφαση.
Αποφάσισε ότι δεν θα έπαιζε άλλο.
Κοίταζε μόνο τη σωτηρία του
πέρα από κάθε ηθική.
Η ρητορική κατέρρευσε
κι εμφανίστηκε η στρατηγική της αλήθειας.
Αυτή έφεραν οι Ελεύθεροι.

Ν. Λυγερός - Έπαρση Σημαίας

Όλα άλλαξαν ξαφνικά.
Ήρθε και το απέραντο γαλάζιο ακόμα και λαβωμένο.
Ο λαός είδε τις πρώτες αχτίδες φωτός.
Δεν ήταν πια μια ριζοσπαστική κίνηση του συστήματος
μα μια καινοτόμα πράξη των Ελεύθερων.
Ο χώρος έγινε Χρόνος για να ζήσει η αντίσταση.
Η κατοχή του συστήματος είχε ρωγμές.
Και μέσα στο διαμπερές φάνηκε το φως
όλο και πιο λευκό, όλο και πιο γαλάζιο
γιατί έφερνε μαζί τη σημασία του Ελληνισμού
Κι ο σταυρός με της λωρίδες άλλαξαν το τοπίο.
Έφυγε η ομίχλη των ημερών της νύχτας.
Τα αστέρια είχαν φέρει τον ήλιο από την επόμενη μέρα.
Ήταν η πρώτη φορά που χαμογελούσαν οι Ελεύθεροι.
Η αναδίπλωση είχε αρχίσει
και δυνάμωνε όλο και περισσότερο.
Το σύστημα είχε μετατραπεί σε σκιά
για να διαταράσσει έστω κι ένα κομμάτι της νύχτας.
Αλλού ο ήλιος της ημέρας δεν σταματούσε
την πορεία του.
Τότε έγινε η έπαρση της σημαίας από τους Ελεύθερους.


Νίκος Λυγερός