Θέματα φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, για τον άνθρωπο. Νευροεπιστήμες, εγκέφαλος,συνείδηση και νοημοσύνη. Νίκος Λυγερός.
Όλες οι ανθρώπινες έννοιες είναι προβολές του ανθρώπινου πνεύματος γι'αυτό σε τελική ανάλυση πολλές φορές είναι απατηλές. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα , την αντιλαμβανόμαστε (όπως νομίζουμε εμείς πως είναι). Ο,τι βλέπουμε είναι μια ερμηνεία της πραγματικότητας, που βασίζεται σε υποκειμενικά, ελαττωματικά ή προκατειλημμένα παραδείγματα. Αυτό έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά και πώς καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους... Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ηράκλειτο πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου»... O Σωκράτης, μέσω της μεθόδου διαλόγου που είχε αναπτύξει, εκμαίευε (εξ ου και Μαιευτική Μέθοδος) από τον συνομιλητή του την αλήθεια/γνώση που είχε μέσα του αλλά δεν γνώριζε. Ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη. Ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει. Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση) , υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας...

Ν. Λυγερός: Ο πρώτος πειρασμός

Νίκος Λυγερός - Ο πρώτος πειρασμός.

Με γη και θάλασσα έπλασαν το κορμί σου
κι από τα χείλη σου έσταζαν τα θεϊκά στοιχεία.
Η Αφροδίτη πρόσεξε τους μαλακούς σου λόφους
κι η Αθηνά σού δίδαξε τα γυναικεία έργα.
Ένα μόνο πράγμα ξέχασαν να σου δώσουν οι θεοί,
Πανδώρα μου, το μόνο που μ’ αγγίζει, την ανθρωπιά.


O Προμηθέας ξανασταυρώνεται - Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Νίκος Λυγερός: O Προμηθέας ξανασταυρώνεται - Ο Χριστός ξανασταυρώνεται.

«Στ’ αλήθεια, αν ξαναρχόταν ο Προμηθέας, οι άνθρωποι
της εποχής μας θα έπρατταν ως οι θεοί άλλοτε:
θα τον κάρφωναν στον βράχο και μάλιστα εις το όνομα
αυτού ανθρωπισμού, του οποίου εκείνος υπήρξε το πρώτο σύμβολο.»

Ακόμη και μετά τον θάνατο των αθανάτων
ήταν οι άλλοι ικανοί
για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους για εξουσία
να υποβάλουν το ίδιο βασανιστήριο
της καταδίκης του φωτός και πάλι
για να συντηρήσουν την ιερή φωτιά.
Η συνείδηση, ωστόσο, του Προμηθέα
με τίποτε δεν θ’ άλλαζε ανά τους αιώνες
προκειμένου ν’ αναστήσει το μέλλον
αρχίζοντας από τα πρώτα ερείπια
μιας ανθρωπότητας συντετριμμένης από την κοινωνία.


Ν. Λυγερός - Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
αν ήξερες όμως
πόσες φορές
θα έτρεμες
περισσότερο
για κάθε θυσία
γιατί μια σταύρωση
δεν αρκεί
στην κοινωνία
που ξεχνά.
Θέλει να ζήσει
ο Βαραβάς
γιατί τον ξέρει
και του μοιάζει
ενώ δεν θέλει
τον Χριστό
γιατί δεν καταλαβαίνει
τη δράση του
το έργο του
για την Ανθρωπότητα
με τη καθοδήγηση
του Θεού μας.

http://www.lygeros.org/6302-gr.html
http://www.lygeros.org/articles?n=11446&l=gr

Ν. Λυγερός: Η φωνή της ανθρωπιάς

Νίκος Λυγερός - Η φωνή της ανθρωπιάς.
Είναι σπάνιο πράγμα το να έχει φωνή ο άνθρωπος, όχι την ομοφωνία της κοινωνικής μάζας αλλά τη μοναδικότητα της ανθρώπινης έκφρασης. Διότι πρέπει να έχει κάτι να πει, κάτι που να αντικαταστεί τη σιωπή του πόνου. Μέσω του θεάτρου, ο ηθοποιός έχει την ευκαιρία να εκφραστεί, μα σπάνια μπορεί πράγματι να πει κάτι το ουσιαστικό. Και σ’ αυτήν την περίπτωση η φωνή προέρχεται από το έργο του συγγραφέα και του σκηνοθέτη, από την ένωση των δύο δημιουργών. Συνήθως τα άτομα θεωρούν ότι δεν υπάρχει φωνή και επομένως δεν ακούν. Συνεπώς όπως δεν ακούν έχουν τελικά δίκιο.

Η φωνή της ανθρωπιάς λειτουργεί μέσω της σιωπής. Και είναι σπάνιοι οι άνθρωποι που μπορούν ν’ ακούσουν τη σιωπή. Με την καταπίεση του θορύβου έχουν ξεχάσει τον ήχο της σιωπής ακόμα και στη μουσική. Έτσι και πάλι, η όπερα ή το ορατόριο δεν αρκούν για να εκφράσουν τη φωνή της ανθρωπιάς. Διότι εκείνη τη στιγμή τα άτομα ακούν μόνο τη μουσική και όχι τη φωνή της ανθρωπιάς. Το ίδιο ισχύει και για την ανθρώπινη φωνή διότι τις περισσότερες φορές δεν εκφράζει παρά το κοινωνικό πλαίσιο δίχως να εμπεριέχει ίχνος ανθρώπινου στοιχείου και ανθρωπιάς.

Η φωνή της ανθρωπιάς μπορεί να ακουστεί μόνο και μόνο εκτός κοινωνικού και συμβατικού πλαισίου αλλιώς το άτομο καταπατάει τα δικαιώματα του ανθρώπου. Όμως όταν ο άνθρωπος είναι αναγκαστικά ενσωματωμένος σε μια δομή που τον χρησιμοποιεί μόνο και μόνο ως υποδομή, είναι δύσκολο για να μην πούμε ανέφικτο να βρει ένα συνάνθρωπο. Άρα το πρώτο κοινό στοιχείο που έχουν είναι η μοναξιά.

Και η φωνή της ανθρωπιάς πρέπει να δώσει το νόημά της.

Η φωνή της ανθρωπιάς δεν είναι κραυγή ανεξάρτητα αν παρουσιάζεται με αυτόν τον τρόπο στην κοινωνία της ανωνυμίας. Ενοχλεί η ίδια η ύπαρξή της και όχι το μήνυμά της. Διότι κανείς δεν το ακούει. Έτσι η φωνή γίνεται κραυγή. Δεν είναι λοιπόν τυχαία η χριστιανική φράση που εξηγεί ότι αν σωπάσουν οι άνθρωποι θα βγάλουν κραυγή οι πέτρες. Όμως για τους ανθρώπους που ακούν την κραυγή της σιωπής, η φωνή της ανθρωπιάς έχει νόημα και δεν είναι μόνο η ηχώ της προσωπικής κραυγής.

Ως υπόβαθρο φωνητικό της ανθρωπότητας, η φωνή της ανθρωπιάς ξεσπά κάπου κάπου και παρουσιάζεται ως κίνηση της αντίστασης. Είναι η αντίσταση όλων αυτών των ανθρώπων που είναι μόνοι μέσα στο πλήθος των ατόμων. Αν και η ύπαρξή τους είναι ήδη μια πρώτη μορφή αντίστασης, η φωνή δίνει ένα νόημα στη ζωή τους αλλά και στη ζωή των άλλων. Δίχως ελπίδα, οι μη απελπισμένοι συνεχίζουν τον αγώνα της ανθρωπιάς εναντίον του κοινωνικού συστήματος που θέλει να αφοπλίσει και ύστερα να αφανίσει κάθε ανθρώπινο επιχείρημα.

Ο αγώνας είναι άνισος εξ αρχής και αυτό του δίνει μεγαλύτερη σημασία. Μπορεί μάλιστα να πούμε ότι η αξία των ανθρώπων προέρχεται από αυτήν την αρχή. Συνεπώς δεν πρέπει μόνο να μιλούμε αλλά και να ακούμε. Διότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη φωνή της ανθρωπιάς δίχως να ξέρει να τη χρησιμοποιεί.

Το κατόρθωμα της Ελλάδας - Θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ

Νίκος Λυγερός -- Το κατόρθωμα της Ελλάδας - Θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ.
Σήμερα ζούμε μια αλλαγή φάσης για τον Ελληνισμό, αφού είναι η πρώτη φορά που δηλώνουμε ότι διεκδικούμε πρακτικά το δικαίωμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Τα θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ δεν έχουν καμιά σχέση με όλη τη μιζέρια που έχουμε συνηθίσει ν' ακούμε και να βλέπουμε στη χώρα μας, διότι έχουν όλα τα στρατηγικά κριτήρια που απαιτεί η στρατηγική και η αξιοπρέπεια ενός λαού, του ελληνικού λαού. Τα θαλάσσια οικόπεδα δεν είναι σ' ένα χώρο που περιορίζεται από τα εθνικά χωρικά ύδατα. Ανήκουν όντως σε χώρο της ελληνικής ΑΟΖ. Έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας στρατηγικής προσέγγισης σε θέματα και σε μέγεθος και σε πλήθος. Από μόνα τους δείχνουν ήδη την εμβέλεια της ελληνικής ΑΟΖ. Έχουν επίσης την ιδιότητα να αγγίζουν τη μέση γραμμή με την Αλβανία, με την Ιταλία και μάλιστα το τριπλό σημείο, αλλά και με την Λιβύη, όπου αγγίζουν και το τριπλό σημείο της Ελλάδας, της Λιβύης και της Αιγύπτου. Έτσι το μήνυμα της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι πιο ξεκάθαρο για όλους τους ξένους φορείς, αφού δείχνουμε ότι είμαστε στη θάλασσα κι ότι κανένας πια δεν μπορεί να σταματήσει τη διαδικασία της αξιοποίησης της ελληνικής ΑΟΖ. Τα θαλάσσια οικόπεδα σπρώχνουν πλέον το θέμα της ανακήρυξης και των οριοθετήσεων σε πρακτικό επίπεδο. Τώρα δεν λέμε πια ότι υπάρχουν κοιτάσματα στόχοι, αλλά εξηγούμε σε όλους ότι είναι η Ελλάδα που θα δώσει την άδεια παραχώρησης και κανένας άλλος. Θα μας επιτρέψει αυτή η νέα βάση δεδομένων να καθορίσουμε ορθολογικά και τις θέσεις μας σε εθνικό επίπεδο. Δεν είμαστε πια η χώρα που όλο οπισθοχωρούμε, όπως το λένε οι ραγιάδες. Διεκδικούμε το δικαίωμα της ΑΟΖ, επειδή είναι το πρέπον και το αξίζουμε. Έτσι κάθε Έλληνας πολίτης θα μπορεί από εδώ και πέρα να λέει ότι ανήκει στην εποχή που έγινε αυτή η πράξη γενναιοδωρίας για τις επόμενες γενιές. Δεν θα είμαστε πια η κοινωνία της μιζέριας, αλλά το κομμάτι της Ανθρωπότητας που ζει με το Δίκαιο και τη θάλασσα και μέσω των θαλάσσιων οικοπέδων είναι η δικαίωση του Ελληνισμού που δείχνει αυτό το μονοπάτι σε όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που αποφάσισαν να μην γονατίσουν γιατί γεννήθηκαν όρθιοι, για ν’ αγγίζουν ταυτόχρονα τη θάλασσα και τον ουρανό.

Ν. Λυγερός - Θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ

Ακόμα και με το επίτευγμα της Ελλάδας με τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα που πληρούν όλα τα γεωστρατηγικά κριτήρια, υπάρχουν δικοί μας που δεν κατάλαβαν τη σημασία αυτού του βήματος. Είναι προφανές ότι ξέχασαν ότι τα θαλάσσια οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ είχαν τεμαχιστεί πριν τη συμφωνία οριοθέτησης Κύπρος-Ισραήλ που έγινε το 2010. Στην πραγματικότητα, τα 20 θαλάσσια οικόπεδα της Ελλάδας ενισχύουν τις οριοθετήσεις που πρέπει να κάνουμε, αφού το οικόπεδο 1 αγγίζει τη μέση γραμμή με την Αλβανία, τα οικόπεδα 2, 4 και 5 αγγίζουν τη μέση γραμμή με την Ιταλία και τα οικόπεδα 16, 17, 18, 19 και το 20 αγγίζουν τη μέση γραμμή με τη Λιβύη. Κατά συνέπεια αυτά τα 9 οικόπεδα μπορούν να ενεργοποιηθούν χωρίς προβλήματα μόνο με τις αρμόδιες οριοθετήσεις της ελληνικής ΑΟΖ. Και όσοι δυσκολεύονται να καταλάβουν την επιτυχία αυτή πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι πρόκειται για ένα τεράστιο βήμα για τη δημιουργία της ελληνικής ΑΟΖ. Και αυτό το όραμα δεν είχε ποτέ στο παρελθόν αγγίξει τόσο πολύ την πραγματικότητα. Τώρα υπάρχουν τα οικόπεδα και από τον Σεπτέμβρη αρχίζει επίσημα ο γύρος αδειοδότησης και θα έχουμε μετά το απαραίτητο χρονικό διάστημα των 12 μηνών, όπου θα υποβληθούν οι υποψηφιότητες των εταιρειών και στη συνέχεια η αξιολόγησή τους. Σε αυτό το πλαίσιο η ΑΟΖ είναι απαραίτητη γιατί πρόκειται για κυριαρχικά δικαιώματα που πρέπει να ανακηρυχθούν για να υπάρξουν. Διότι πολύ απλά, τα θαλάσσια οικόπεδα βρίσκονται πέρα των εθνικών χωρικών υδάτων.


Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος

Νίκος Λυγερός - Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος.
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες, ενώ οι επαφές είναι εύκολες. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, γεννιέται η έννοια του συνανθρώπου. Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος. Γιατί αλλιώς μόνος του δεν μπορεί να ξεκολλήσει και να πάει πιο πέρα. Άρα έχει φτάσει στο όριό του. Με τον συνάνθρωπο, ο άνθρωπος δεν είναι πια ο ένας, οι άνθρωποι δεν είναι πια οι εμείς. Άρα ξαφνικά γίνονται οι άλλοι και οι άλλοι άλλοι. Τεράστιο θέμα. Τεράστιο θέμα να μην λες από την αρχή ότι είμαι «εγώ». Αυτοί που είναι συνάνθρωποι καταλαβαίνουν πολύ γρήγορα ότι είμαι ο άλλος. Και για τον άλλον, είμαι ο άλλος άλλος. Το αρχικό σύστημα αναφοράς στο εγωιστικό είναι: είμαι εγώ και οι άλλοι. Έχει ενδιαφέρον γιατί είναι εγώ, μοναδικό και οι άλλοι πληθυντικό. Πολύ συχνά όταν έχουμε ανθρώπους που είναι σε μια παρέα στην πραγματικότητα αναζητούν την αναπαραγωγή του εγώ τους. Γι’ αυτό πολύ συχνά οι άνθρωποι που είναι σε μια παρέα μοιάζουν. Άρα η άλλη έννοια έχει σχέση με την έννοια της ομάδας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, μπορείτε να φανταστείτε ας πούμε την παρέα από έντεκα τερματοφύλακες, αλλά έντεκα τερματοφύλακες δεν είναι μια ομάδα. Θα πείτε, γιατί δεν είναι μια ομάδα, αφού είναι έντεκα. Γιατί όταν θα μπουν στο γήπεδο ένας θα είναι τερματοφύλακας. Δεν μπορεί να είναι ούτε καν δύο. Άρα φανταστείτε έντεκα. Σημαίνει πρακτικά ότι σε μια ομάδα δεν αναζητούμε το ίδιο, αλλά αναζητούμε τον άλλον. Σε αυτήν τη διαδικασία καταλαβαίνουμε ότι μερικά πράγματα δεν μπορούμε να τα κάνουμε χωρίς τον άλλον, γιατί ο άλλος ξέρει να τα κάνει, ενώ εμείς μόνοι μας δεν μπορούμε. Αυτό είναι μια αποδοχή που φαίνεται αρχικά ότι είναι μια αποδοχή ανικανότητας. Ξέρετε ποια είναι η πιο μεγάλη ανικανότητα; Είναι να θεωρείς τον εαυτό σου ικανό για τα πάντα. Μια ικανότητα είναι να ξέρεις μέχρι που φτάνουν οι ικανότητές σου και αυτό ονομάζεται στρατηγική. Γιατί σκέφτεσαι από πριν αυτό που είσαι. Και έτσι μπορείς να προβλέψεις αν θα ανταπεξέλθεις ή όχι. Αυτή η ικανότητα όταν γίνεται πιο φιλοσοφική μετατρέπεται σε κενότητα. Η ιδέα είναι ότι όταν νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα, συνήθως είσαι κενός, ενώ όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα, ανήκεις στην κενότητα και ποντάρεις στους άλλους ότι μαζί θα κάνουμε κάτι.

Ν. Λυγερός - Δεκάλογος για εμπάθεια

Νίκος Λυγερός - Δεκάλογος για εμπάθεια.

Η αφίσα και η σκληρότητα
 Ν. Λυγερός 


Η αφίσα και η σκληρότητα 
δεν ήταν το ίδιο θέμα 
κι όμως οι περισσότεροι 
κατηγόρησαν το χαρτί 
ενώ αυτό απλώς έδειχνε 
την πραγματικότητα 
που είχε πληγωθεί 
από τα χτυπήματα 
της αδικίας 
για να είναι μάρτυρας 
του εγκλήματος 
το οποίο όλοι ξεχνούσαν 
την ώρα της ανάλυσης 
και κανένας δεν νιώθει 
πώς νιώθει το θύμα 
γιατί του λείπει 
η ετυμολογική 
εμπάθεια 
που επιτρέπει 
στον συνάνθρωπο 
να καταλάβει 
πόσο υποφέρει 
ο άλλος συνάνθρωπος. 




Η εμπάθεια είναι συγκίνηση 
Ν. Λυγερός 


Η εμπάθεια είναι συγκίνηση 
κι αν δεν το πιστεύεις 
διάβασε απλώς το λεξικό 
των αρχαίων ελληνικών 
για να καταλάβεις 
ότι είναι έγκλημα 
να αλλάξεις το νόημα 
αυτής της λέξης 
γιατί δεν ήταν κοινωνική 
και η κοινωνία 
αποφάσισε να την εκφυλίσει 
μόνο και μόνο 
για να μην έχει 
ενοχές για τις πράξεις 
που τόλμησε 
ενάντια στην Ανθρωπότητα. 




Αν είχες περισσότερη εμπάθεια 
Ν. Λυγερός 


Αν είχες περισσότερη εμπάθεια 
θα μπορούσες να νιώσεις κι εσύ 
τη συγκίνηση που είχαν οι Αρχαίοι 
όταν χρησιμοποιούσαν τη λέξη 
για να τη διαχωρίσουν 
από την απλή συμπάθεια 
όπου πάσχεις βέβαια 
κοντά στον άλλο 
αλλά όχι μαζί του 
γιατί δεν μπορείς 
να εισχωρήσεις στο πάθος του 
και απλώς το κοιτάς 
ως ξένος παρατηρητής 
που δεν έχει τη δυνατότητα 
να περάσει την πράσινη γραμμή 
για να πάρει θέση 
σε αυτόν τον αγώνα 
όπου το πρόσωπο 
αναζητά ανθρωπιά 
γιατί δεν βλέπει ομορφιά 
και νιώθει την μοναξιά 
ενώ βρίσκεται κοντά 
σ' ένα πλήθος αδιάφορο. 





Όταν κάποιος υποφέρει 
Ν. Λυγερός 


Όταν κάποιος υποφέρει 
αντέχει μόνο μέσα στη σιωπή 
γιατί τα λόγια 
συνεχίζουν να πληγώνουν 
και δεν μπορεί η ψυχή 
να τα ακούει και πάλι 
έτσι αν δεν μάθεις 
να ακούς τη σιωπή 
του άλλου θα μείνεις βουβός 
και δεν θα μπορέσεις 
να παράγεις ένα έργο 
που θα σηκώσει 
όλους τους ανθρώπους 
από εκεί που είναι 
εγκλωβισμένοι 
γιατί δεν μπορούν 
να βγάλουν τα καρφιά 
από το σταυρό τους, 
άκου λοιπόν και πάλι 
αυτούς που ακούν 
με δώδεκα στα δέκα 
γιατί ξέρουν όπως 
για την εμπάθεια 
που βοηθά τους άλλους. 




Το θέμα της αγάπης 
Ν. Λυγερός


Το θέμα της αγάπης
είναι θέμα ύψους
κι όσο κι αν φαίνεται
περίεργο ή παράξενο
αν δεν ξέρεις
να λυγίζεις
για να φτάσεις
το ύψος του άλλου
θα μπερδεύεις
την ελεημοσύνη
με την αγάπη
ενώ αν είσαι λυγερός
θα μπορέσεις
να νιώσεις μέσω εμπάθειας
πώς νιώθει ο άλλος
και θα τον βοηθήσεις
να γίνει πιο ανθρώπινος
ακόμα και στην κοινωνία
γιατί θα μάθει
ότι μόνο μέσω ανθρωπιάς
η αγάπη του
θα έχει νόημα
στην Ανθρωπότητα.




Αν δεν έχουμε καθρέφτη 
Ν. Λυγερός


Αν δεν έχουμε καθρέφτη
κάποιος μπορεί να μας πει
πως είμαστε πραγματικά
αλλιώς χανόμαστε
μέσα σε υποθέσεις
δίχως καμία ένδειξη
για να μας πει πως πρέπει
να εξελιχθούμε
με τις δυσκολίες
που ξεπερνάμε
για να ζήσουμε
ως ελεύθεροι άνθρωποι
τότε έρχεται
με τη γνήσια εμπάθεια
ο δάσκαλος που ξέρει
τις δυνατότητές μας
για την υπέρβαση
την ανθρώπινη
που θα μας αλλάξει
για την μεταμόρφωση
ικανή ν' αναδείξει
το άλλο έργο
που θέλει μόνο
η Ανθρωπότητα.




Η αρχική συνανθρωπιά 
Ν. Λυγερός


Η αρχική συνανθρωπιά
είναι προαπαιτούμενο
αν θέλεις πραγματικά
να βοηθήσεις τον άλλο
γιατί δεν υπάρχει ποτέ
διδασκαλία χωρίς ανθρωπιά
λόγω του μη αναστρέψιμου
της λογικής εμπάθειας
που επιτρέπει την εισχώρηση
στα πάθη του ανθρώπου
έτσι μόνο μπορεί
να γίνει η εξέλιξη
μέσω του ξυπνήματος
αλλιώς το άτομο
παραμένει άτομο
γιατί δεν μπορεί
να γίνει μαθητής
ούτε να βρει
τον δάσκαλό του
γιατί δεν είναι
ανοιχτό βιβλίο
αλλά μία σελίδα
άλλης εφημερίδας.




Μην δοκιμάζεις τα πάντα 
Ν. Λυγερός


Μην δοκιμάζεις τα πάντα
γιατί δεν χρησιμοποιείς
τη νοημοσύνη σου
γιατί κάνεις κατάχρηση
της χρήσης της δοκιμής
ενώ η ανθρωπιά σου
επιτρέπει τη σκέψη
που προβλέπει
τα δεδομένα
του μέλλοντος
δίχως να περιμένει
την επόμενη στιγμή
γιατί ξέρει ήδη
από πριν το μετά
λόγω της εμπάθειας
που εισχωρεί
στην συγκίνηση
δίχως να έχει
ανάγκη της κίνησης
που είναι μη αναστρέψιμη
μην το ξεχάσεις λοιπόν
για να ζήσεις ελεύθερος
ως ανθρώπινο ον.




Δεν είναι ποτέ μόνος 
Ν. Λυγερός


Δεν είναι ποτέ μόνος
αυτός που ξέρει
ότι είναι ο άλλος άλλος
και δεν είναι ένας
αν κάποτε μπορέσεις
να το καταλάβεις
και ποιος είναι
στην πραγματικότητα
ο δάσκαλος της γνώσης
που με την εμπάθεια του
καταφέρνει πάντα
να βοηθήσει
τους άλλους
που δεν έχουν
ακόμα ανάγκη
αλλά ζουν με ανάγκες
γιατί δεν μπόρεσαν
να δουν ακόμα
την ελευθερία
της ανθρωπιάς
που θέλει ν' ανήκει
στην Ανθρωπότητα.




Η προικισμένη εμπάθεια 
Ν. Λυγερός


Η προικισμένη εμπάθεια
είναι αυτή που επιτρέπει
να κάνεις βουτιά
στο απέραντο γαλάζιο
της ψυχής του άλλου
για να μπορέσεις
κι εσύ να νιώσεις
πώς νιώθει πραγματικά
την ώρα της ανάγκης
δίχως να σου ζητήσει
τίποτα το συμβατικό
διότι ξέρει κι αυτός
ότι τα προικισμένα παιδιά
βλέπουν με την καρδιά
γιατί έχουν μάθει
από πολύ μικρά
για τον μικρό πρίγκιπα
και την εμπάθειά του
που του έδωσε
τη δυνατότητα
να βρει στους ανθρώπους
που αξίζουν
ένα κομμάτι ήλιου,
ένα αστέρι στη νύχτα.


Όταν δεν ξέρεις τι αξίζεις, κοίτα πως σε βλέπει ο άλλος

Πολλοί σας λένε, σε όλους εσάς εδώ, ότι είσαστε γραφικοί, γιατί μιλάτε για πράγματα του «κατά Λουκά» και λένε ότι πρέπει να έχεις μια ρεαλιστική προσέγγιση. Και τώρα πρέπει να σκεφτούμε ορθολογικά. Σου λένε, π.χ. -αυτό είναι το ωραίο- ακόμη και να απελευθερωθεί η Κωνσταντινούπολη, αν γινόταν αυτό, είναι τόσος μεγάλος ο πληθυσμός, που ούτως ή άλλως, θα μας πλημμύριζαν στην Ελλάδα. Το έχετε ακούσει αυτό. Έχει ενδιαφέρον, γιατί αν ήταν πραγματικά τόσο μεγάλη αυτή η αλήθεια, τότε δεν θα ανησυχούσαν. Στην πραγματικότητα, τι γίνεται; Αν κοιτάξετε όλο το θέμα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και βάλετε όλες τις χώρες που είναι μέσα -τώρα είναι 28- θα δείτε ότι, από όλη την Ευρώπη το μόνο κομμάτι που δεν είναι ευρωπαϊκό, είναι στην Κωνσταντινούπολη. Έχει ενδιαφέρον. Άμα κοιτάξετε, λοιπόν, αυτήν τη γωνία, πρέπει να φανταστείτε, τώρα ανάποδα. Προσπαθήστε να το σκεφτείτε από την άλλη πλευρά. Πώς βλέπουν αυτοί, την γωνία. Είναι πολύ απλό, βλέπουν ότι 400 εκατομμύρια πιέζουν πάνω σε μια γωνία. Και λένε τα 18 και 20 να γίνουν, πώς να γίνουν τετρακόσια; Τι εννοώ με αυτό; Ο Ελληνισμός είναι αυτός που έδωσε τον λεγόμενο ουμανισμό, τον ανθρωπισμό, αν θέλετε, να το πούμε λίγο πιο ελληνικά. Αυτός ο ανθρωπισμός επηρέασε πάρα πολύ τα δεδομένα της Ευρώπης, και τα χριστιανικά δεδομένα τα οποία δεν τα καταλαβαίνουμε. Σας δίνω ένα παράδειγμα. Στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν ξέρουμε πολύ συχνά τι αντιπροσωπεύουν τα αστέρια, και νομίζουμε ότι είναι τα κράτη. Έχει ενδιαφέρον, γιατί αυτό είναι πραγματικά ένα πρόβλημα νοημοσύνης. Τα κράτη ήταν 3, 6, 9, 10, 12, 15, 25, 27 και 28. Και ρωτάς: μα είναι δυνατόν να το πιστεύεις αυτό; Στην πραγματικότητα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα 12 αστέρια είναι οι 12 Απόστολοι.

Σημαία Ευρώπης - Η Παναγία και οι 12 Απόστολοι.

Για όσους δεν το ξέρουν, αρκεί να δουν πώς έγινε ο σχεδιασμός αυτής της σημαίας και να δουν ότι ο εφευρέτης της επηρεάστηκε από τον καθεδρικό ναό στο Στρασβούργο, όπου βλέπετε την Παναγία. Γι' αυτό έχει μπλε φόντο -το μπλε είναι το χρώμα της Παναγίας- και αντί να έχει ένα φωτοστέφανο πάνω στα βιτρό, έχει 12 αστέρια και είναι οι Απόστολοι. Τώρα θέλω να το κάνετε αυτό σαν άσκηση. Πολύ συχνά βλέπετε στην Ελλάδα την ευρωπαϊκή σημαία και την ελληνική σημαία μαζί. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν ότι από τη μία πλευρά έχουμε την Παναγία με τους 12 Αποστόλους και από την άλλη έχουμε τον Χριστό. Δηλαδή πιο χριστιανικό σύνθημα δεν μπορείς να βρεις. Αλλά το πιο ωραίο είναι ότι εμείς οι ίδιοι δεν το ξέρουμε μερικές φορές. Έχει ενδιαφέρον, όμως, γιατί οι άλλοι το ξέρουν. Άρα, γι' αυτό λέμε στη στρατηγική, όταν δεν ξέρεις τι αξίζεις, κοίτα πώς σε βλέπει ο άλλος.

Ο Προμηθέας είναι αυτός που βλέπει

Νίκος Λυγερός - Ο Προμηθέας είναι αυτός που βλέπει.
Ο Ελληνισμός είναι αυτός που μετατρέπει τη φωτιά σε φως. Πολύ σημαντική ουσία. Η φωτιά σχετίζεται με τον πόλεμο. Το φως σχετίζεται με τη γνώση. Όταν έχουμε φωτιά, βγαίνει και φως. Αυτή η μετατροπή είναι μια ανάλυση γνωσιολογική, η οποία μετατρέπει κάτι το οποίο μπορεί να είναι βάρβαρο, τη φωτιά, και να σημαίνει καταστροφή και να είναι το τέλος - γι' αυτό λέω καταστροφή, εφόσον είναι η τελευταία στροφή. Αλλά μπορεί να είναι και η αρχή. Δηλαδή ανάβω την φωτιά, για να χτίσω έναν πολιτισμό. Αυτό που έχει σημασία και για εμάς, όταν έχουμε φωτισμό ή βάζουμε φωτιά αρχικά, όταν δεν είχαμε ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν και για να διαβάσουμε. Δεν ήταν για να ζεσταθούμε. Το να διαβάζεις το βράδυ είναι αντίσταση στη νύχτα. Δεν είναι φυσιολογικό. Ακόμα και το μάτι μας δεν είναι φτιαγμένο για να διαβάζει το βράδυ. Η ανάγνωση δεν είναι για να φαίνεται. Είναι για να βλέπετε. Άρα, αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι να κοιτάζουμε, αλλά είναι να βλέπουμε. Ο Προμηθέας είναι αυτός που βλέπει. Και επειδή βλέπει το μέλλον, γι' αυτόν που δεν το βλέπει, προβλέπει. Ενώ άμα το βλέπατε κι εσείς, θα λέγατε: βλέπει. Για τους μάντεις, λέμε ότι προβλέπουν. Προβλέπουν, επειδή δεν καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι είναι Δάσκαλοι που βλέπουν. Πολύ συχνά θα χρησιμοποιήσουν μάλιστα και μάντη, ο οποίος είναι τυφλός, πράγμα που είναι ένας κώδικας, για να σας δείξει ότι δεν είναι αυτός που κοιτάζει. Είναι αυτός που βλέπει, ενώ είναι τυφλός. Όπως δεν μπορείτε να βρείτε μια απάντηση σε αυτό το παράδοξο, λέτε: προβλέπει. Στην πραγματικότητα βλέπει την ουσία, ενώ εμείς κοιτάζουμε το ανούσιο. Πολλοί κοιτάζουν, λίγοι βλέπουν.

εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος - οὔπω νοεῖτε οὐδὲ συνίετε

Νίκος Λυγερός - Εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος.

 εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος
Ν. Λυγερός 

Άσε τους τίτλους στους άλλους 
και μη δίνεις σημασία 
γιατί τα πράγματα 
είναι απλά 
αλλά ποτέ απλοϊκά 
οι προύχοντες 
δεν έχουν νόημα 
για την ουσία 
και η καθοδήγηση 
γίνεται μόνο 
μέσω της αλήθειας 
δίχως ανοχή 
από κανένα εμπόδιο 
πάνω στο μονοπάτι 
τότε καταλαβαίνεις 
ότι ο μοναδικός 
που μπορεί 
να σου δείξει 
την εξέλιξη 
δεν έχει ανάγκη 
να συγκριθεί 
διότι είναι ένας 
ο ίδιος. 




 οὔπω νοεῖτε οὐδὲ συνίετε
Ν. Λυγερός 

Δίχως τη νοημοσύνη
όσο μεγάλο και να είναι το έργο
θα έχεις πάντα
την εντύπωση
ότι κάτι λείπει
και αυτό δεν αρκεί
θα ζητήσεις κι εσύ
θαύματα που έχουν
γίνει ήδη και καιρό
διότι δεν ξέρεις
ότι η ουσία υπάρχει
και δεν αλλάζει
παρά μόνον
αυτό που αντιλαμβάνεσαι
την ώρα της εξέλιξης
τότε το ίδιο γεγονός
θα γίνει κατανοητό
και θα αναρωτιέσαι
πώς είναι δυνατόν
να μην το είχες αντιληφθεί
όταν το έμαθες
από το δάσκαλο
που λέει
πάντα τα ίδια.




σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη
Ν. Λυγερός

Μία απλή ανάγνωση
αρκεί ν' αποδείξει
ότι υπάρχει ανάγκη
εκπλήρωσης
της προφητείας
για ν' αρχίσει
η νέα φάση
η απαραίτητη
για να υπερβεί
το παρόν
που δεν μπορεί
να ξεπεράσει
το παρελθόν
και δεν μπορεί
να φέρει
το μέλλον
κράτα λοιπόν
το χειρόγραφο
για να δεις
τι έγινε
όταν πίστεψαν
στην πίστη
της αλήθειας.




οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐστὶ πεπραγμένον αὐτῷ
Ν. Λυγερός

Μάθε ήδη
από την ιστορία
ότι όποιος
παραμένει
ουδέτερος
μεταξύ θύτη
και θύματος
ακόμα κι αν
δεν κατηγορεί
και δεν καταδικάζει
το τελευταίο
είναι πάντα
με τον πρώτο
γιατί το μέτρο
είναι άδικο
όταν υπάρχει
αδικία
και πρέπει
η ζυγαριά
να βρει
άλλη ισορροπία
με ανθρώπινο
αντίβαρο.




Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ᾿ ἐμέ
Ν. Λυγερός

Τα κλάματα
δεν αλλάζουν
τίποτα
για τη θυσία
δηλώνουν
απλώς άγνοια
του μέλλοντος
που συνεχίζει
ακόμα κι αν
το πρέπον
δεν το δείχνει
γιατί οι περισσότεροι
δεν ξέρουν
και καταδικάζουν
τη δικαιοσύνη
γιατί δεν κατάλαβαν
την αθωότητα
και το αγαθό
θυμήσου
το μέλλον
όταν θα κλάψεις
για να χαρείς
το ιερό.




σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ
Ν. Λυγερός

Σκέψου
και πάλι
ότι αυτός
που δεν ξεχνά
πάντα
θα σε βοηθά
κι ας νιώθεις
μόνος σου
με τα λάθη σου
γιατί είναι εδώ
όχι για το ευχαριστώ
αλλά για να σε σώσει
όταν χρειαστείς
το αναγκαίο
διάβημα
για να μπορέσεις
να δεις κι εσύ
τη συνέχεια
του έργου
που αντιλήφθηκες
όταν άκουσες
τον καλό του
λόγο.




αὐτός ἐστιν ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν
Ν. Λυγερός

Όταν καταλάβεις
ότι δεν είμαι μόνο
ο διπλανός που υπάρχει
αλλά αυτός που είναι
πάντα μαζί σου
τότε θα δεις επιτέλους
ότι είμαι πάλι
ο προηγούμενος
κι ο επόμενος
για να υπάρχει
η συνέχεια του έργου
πριν και μετά
τη βάπτιση του πυρός
με το ύδωρ και το άλας
για να φιλοξενήσει
η Ανθρωπότητα
όλους τους ανθρώπους
που θέλουν πραγματικά
να της ανήκουν
γιατί αντιλαμβάνονται
τι σημαίνει θυσία
σ' έναν αγώνα
που ένας μπορεί
να καθοδηγήσει.




Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες
Ν. Λυγερός

Αν αναρωτιέσαι ακόμα
ποιος είναι ο ρόλος
των Ελλήνων
κοίτα απλώς
το ιερό κείμενο
και θυμήσου
πότε συνάντησαν
τον Σωτήρα
τότε θα μάθεις
τι πρέπει να κάνεις
για να διαδόσεις
όλο το έργο του
δίχως να διστάζεις πια
γιατί τώρα βλέπεις
το φως του κόσμου
εκεί που νόμιζες
ότι υπάρχει μόνο
το βαθύ σκοτάδι
διότι οι γνώσεις
φωτίζονται πάντα
και δείχνουν σε όσους
τις μαθαίνουν
ποιος είναι ο προορισμός
και ποια είναι
η αποστολή μας.




ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ
Ν. Λυγερός

Ακολουθείς την οδό
διότι θέλεις να ζήσεις
με την αλήθεια
αλλιώς δεν θα κοίταζες
αυτή την ανηφόρα
που οδηγεί αναπόφευκτα
στον ουρανό της δικαιοσύνης
και αφήνει πίσω της
τις αδικίες του κόσμου
για να λυτρώσει
όλους τους ανθρώπους
ακόμα και τους ραγιάδες
αλλά και τους προδότες
γιατί αν δε το κάνει
ποιος άλλος θα μπορέσει
να τους απελευθερώσει
από την σκλαβοσύνη,
κοίτα λοιπόν ψηλά
για να δεις κι εσύ
την ουσία της ζωής
για να μπορέσεις
να παλέψεις
με όλες τις δυνάμεις σου
πλάι στον Δάσκαλο
δίχως να διστάσεις
ενάντια στον εχθρό.



ΑΟΖ, Ρεβυθούσα και Ερωτήματα

Νίκος Λυγερός - ΑΟΖ, Ρεβυθούσα και Ερωτήματα.

Ο Τερματικός Σταθμός Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου Ρεβυθούσας αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εθνικές υποδομές της πατρίδας. Είναι ένας από τους δεκατρείς αντίστοιχους σταθμούς υγροποιημένου φυσικού αερίου, που λειτουργούν στη Μεσόγειο και στην Ευρώπη. Εδώ και 10 χρόνια έχει παραλάβει πάνω από 300 φορτία που φτάνουν με δεξαμενόπλοια και αποθηκεύονται σε δύο δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 130.000 κυβικά μέτρα υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Στη συνέχεια, μεταφέρεται σε ειδικές εγκαταστάσεις αεριοποίησης, όπου μετατρέπεται σε αέριο για να τροφοδοτήσει το Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Φυσικού Αερίου. Τώρα η Ελλάδα αποφάσισε να κατασκευάσει και Τρίτη δεξαμενή διπλής χωρητικότητας σε σχέση με τις υπάρχουσες.

Ν. Λυγερός: ΑΟΖ, Ρεβυθούσα και Ερωτήματα.


Για αυτό το λόγο ψηφίστηκε τροπολογία με γενικό αριθμό 1454 και ειδικό 65 στις 05/05/2014, η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 114 στις 10 Μαΐου 2014, για να οριστεί το σημείο ο σκοπός παραχώρησης γιατί είναι μέχρι τον αιγιαλό του νησιού, για να γίνουν τα έργα και οι προσβάσεις. Επίσης υπάρχει και άδεια δόμησης για το έργο της δεξαμενής, επειδή θα είναι κατά το ήμισυ εντός εδάφους και το υπόλοιπο εκτός. Επειδή όλο το πλαίσιο είναι ενιαίο και εντός του ΔΕΣΦΑ, η παραχωρούμενη χρήση δεν οφείλεται αντάλλαγμα, υπό τον όρο ότι μέτοχοι του ΔΕΣΦΑ Α.Ε. παραμένουν το Δημόσιο και νομικά πρόσωπα των οποίων οι μετοχές ανήκουν αποκλειστικά στο Δημόσιο. Όλο αυτό το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο και ορθολογικό, μάλιστα ακολουθεί την υψηλή στρατηγική της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Το άρθρο 40 παράγραφος 2 προσθέτει ότι σε περίπτωση αλλαγής της μετοχικής σύνθεσης του ΔΕΣΦΑ Α.Ε. το αντάλλαγμα χρήσης για την ανωτέρω έκταση θα καθοριστεί με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Για να γίνει πιο κατανοητός ο προβληματισμός υπενθυμίζουμε ότι η Ρεβυθούσα είναι ο μοναδικός σταθμός αεριοποίησης στην Ανατολική Μεσόγειο που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι η αναβάθμισή του είναι πάρα πολύ σημαντική για την ενεργειακή μας ασφάλεια. Μόνο που αναρωτιόμαστε γιατί να γίνει αν είναι να τον πουλήσουμε στους Αζέρους; Και ποιο μπορεί να είναι το αντάλλαγμα όταν τέτοιος σταθμός είναι μοναδικός στην περιοχή, αφού λειτουργεί μονόπλευρα προς όφελός μας;

ΑΟΖ, Ρεβυθούσα και Ερωτήματα.

Επικίνδυνος για την κοινωνία είναι αυτός που έχει όραμα

Νίκος Λυγερός - Επικίνδυνος για την κοινωνία είναι αυτός που έχει όραμα.
Όταν δεν δίνουμε αξία σε αυτό που κάνουμε, είναι δύσκολο να έχει ουσία η ζωή μας. Επειδή δεν έχει ουσία η ζωή μας, ξαφνικά λέμε θα μπορούσαμε να αλλάξουμε ζωή. Αρχίζουμε λοιπόν τα όνειρα. Τα όνειρα είναι οι πρώτες ουσίες που παρέχει η κοινωνία. Τα όνειρα έχουν ένα πράγμα που είναι πολύ καλό: όσο πιο πολύ έχετε όνειρα, τόσο λιγότερο ξυπνάτε – εφόσον κοιμάστε, για να έχετε όνειρα - και τελικά αντέχετε την ζωή σας, η οποία μπορεί και να είναι απαράδεκτη. Η ιδέα είναι ότι κάποιος που ονειρεύεται, δεν είναι ποτέ επικίνδυνος για την κοινωνία, είναι απλώς ονειροπόλος. Αυτός που είναι επικίνδυνος για την κοινωνία, είναι αυτός που έχει όραμα. Γιατί, για να το υλοποιήσει χρειάζεται νοημοσύνη. Αν έχει νοημοσύνη, θα αντισταθεί στη βλακεία, μετά θα αμφισβητήσει την ιεραρχία και θα υλοποιήσει κάτι το οποίο είναι αδιανόητο για την κοινωνία, ενώ θα είναι φυσιολογικό για την επόμενη. Η κοινωνία λοιπόν θέλει να έχει ένα παρόν, το οποίο να αναπαράγεται και να μην αλλάζει πολύ. Γιατί αν αλλάξει πολύ πώς θα το ελέγξει; Το θέμα είναι ότι για να μην αλλάξει πολύ, πρέπει να διατηρήσει το παρόν. Όταν διατηρεί το παρόν, γίνεται συντηρητική. Άρα η παραμικρή απόκλιση είναι επικίνδυνη.