Θέματα φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, για τον άνθρωπο. Νευροεπιστήμες, εγκέφαλος,συνείδηση και νοημοσύνη. Νίκος Λυγερός.
Όλες οι ανθρώπινες έννοιες είναι προβολές του ανθρώπινου πνεύματος γι'αυτό σε τελική ανάλυση πολλές φορές είναι απατηλές. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα , την αντιλαμβανόμαστε (όπως νομίζουμε εμείς πως είναι). Ο,τι βλέπουμε είναι μια ερμηνεία της πραγματικότητας, που βασίζεται σε υποκειμενικά, ελαττωματικά ή προκατειλημμένα παραδείγματα. Αυτό έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά και πώς καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους... Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ηράκλειτο πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου». Όμως δεν αρκεί μόνο η αυτογνωσία, χρειάζεται και η εμπάθεια... O Σωκράτης, μέσω της μεθόδου διαλόγου που είχε αναπτύξει, εκμαίευε (εξ ου και Μαιευτική Μέθοδος) από τον συνομιλητή του την αλήθεια/γνώση που είχε μέσα του αλλά δεν γνώριζε. Ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη. Ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει. Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση) , υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας...

Τα όρια της ελευθερίας είναι η αρχή της ελευθερίας του άλλου

Νίκος Λυγερός - Τα όρια της ελευθερίας είναι η αρχή της ελευθερίας του άλλου.
Τα όρια της ελευθερίας είναι η αρχή της ελευθερίας του άλλου αλλιώς είναι καταπάτηση. Όταν αποδέχομαι να βάλω όρια στην ελευθερία μου είναι επειδή λόγω ανθρωπιάς καταλαβαίνω ότι πρέπει να έχει ελευθερία και ο άλλος. Τώρα έχουμε ένα άλλο πρόβλημα, όταν έχουμε δύο ελευθερίες πώς θα συμφωνήσουμε. Ξαφνικά πρέπει να χάσουμε χρόνο, τότε έχουμε τη δημοκρατία. Η δημοκρατία βασίζεται πάνω σε ανθρώπους οι οποίοι σε κάποια φάση γίνονται συνάνθρωποι και για να έχουν ο ένας σεβασμό προς την ελευθερία του άλλου χάνουν χρόνο για να τα βρουν αλλιώς δεν τα βρίσκουμε. Χάνουμε και δεν σπαταλάμε. Τον χάνουμε συνειδητά. Ο Δάσκαλος χάνει χρόνο με τον μαθητή για να εξελιχθεί ο μαθητής. Γιατί; Γιατί η συνέχεια του Δασκάλου είναι οι μαθητές. Άρα άμα δεν χάσει χρόνο στη φάση της διδασκαλίας, και για τους πιο εξελιγμένους της Διδαχής, δεν θα περάσει αυτή η συνέχεια. Άρα η δράση του χρόνου δεν θα εμφανιστεί. Ο χρόνος είναι το αντικείμενο, η Ανθρωπότητα είναι το υποκείμενο και παράγουν μαζί το κείμενο που είναι το έργο. Είναι το έργο που παράγει το ον και όχι το αντίθετο. Για να γίνει όμως αυτό το έργο όταν είναι πολύπλοκο χρειάζομαι τον συνάνθρωπο και όχι μόνο τον άνθρωπο. Άρα δεν είναι ένας συμβιβασμός είναι συνανθρωπισμός ο οποίος μας επιτρέπει να σκεφτούμε πώς σκέφτεται ο άλλος. Αν ένας συνάνθρωπος είναι σκλάβος τότε κι εσείς έχετε ένα κομμάτι σκλαβοσύνης μέσα σας γιατί είναι η συνανθρωπιά σας.

Νίκος Λυγερός
Σκίτσο (Ν. Λυγερός) - Côté droit de la Liberté. (Monolithe).
http://www.lygeros.org/view.php?number=13602

http://lygeros.org/articles?n=15222&l=gr