Θέματα φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, για τον άνθρωπο. Νευροεπιστήμες, εγκέφαλος,συνείδηση και νοημοσύνη. Νίκος Λυγερός.
Όλες οι ανθρώπινες έννοιες είναι προβολές του ανθρώπινου πνεύματος γι'αυτό σε τελική ανάλυση πολλές φορές είναι απατηλές. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα , την αντιλαμβανόμαστε (όπως νομίζουμε εμείς πως είναι). Ο,τι βλέπουμε είναι μια ερμηνεία της πραγματικότητας, που βασίζεται σε υποκειμενικά, ελαττωματικά ή προκατειλημμένα παραδείγματα. Αυτό έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά και πώς καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους... Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ηράκλειτο πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου». Όμως δεν αρκεί μόνο η αυτογνωσία, χρειάζεται και η εμπάθεια... O Σωκράτης, μέσω της μεθόδου διαλόγου που είχε αναπτύξει, εκμαίευε (εξ ου και Μαιευτική Μέθοδος) από τον συνομιλητή του την αλήθεια/γνώση που είχε μέσα του αλλά δεν γνώριζε. Ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη. Ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει. Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση) , υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας...

Νίκος Λυγερός - Τα απαραίτητα στάδια της συνεννόησης

Νίκος Λυγερός - Τα απαραίτητα στάδια της συνεννόησης.
Στο κλασικό πεδίο γνώσεων, η επικοινωνία θεωρείται θεμελιακή, ενώ οι νευροεπιστήμες και τα μαθηματικά δείχνουν ότι είναι απλώς βασική και δεν επαρκεί από μόνη της. Είναι βέβαια μια επαφή μεταξύ δύο ατόμων αλλά δύο άνθρωποι χρειάζονται μια συνεννόηση. Με άλλα λόγια το υπόβαθρο της κοινωνίας είναι ανεπαρκές και το υπόβαθρο της Ανθρωπότητας είναι αναγκαίο. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να εντοπίσουμε τα απαραίτητα στάδια για την ύπαρξη της συνεννόησης. Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι το πρώτο επίπεδο είναι η συμβατότητα, όπου αναγνωρίζουμε και την προσφορά του Wechsler μέσω της διαφοράς του δείκτη νοημοσύνης. Δίχως συμβατότητα, ο διάλογος παραμένει ένας διπλός μονόλογος που οδηγεί στην Παρεξήγηση του Camus. Και για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα, η συμβατότητα είναι απαραίτητη. Στη συνέχεια, για να υπάρξει συμφωνία επιλογής έργου, χρειαζόμαστε τον συντονισμό που θα ομαδοποιήσει τις κινήσεις μας πολυπλευρικά. Αλλιώς δεν μπορεί να παρθεί μια κοινή απόφαση. Έρχεται μετά το στάδιο της συνέργειας κι όχι μόνο της συνεργασίας που δεν μπορεί να παράγει κανένα έργο, αφού είναι περιορισμένη από την έννοια της εργασίας. Η συνέργεια αντιθέτως επιτρέπει την παραγωγή ενός έργου που είναι αδύνατο από τα μέλη δίχως ολιστική προσέγγιση. Με αυτή τη μεθοδολογία μπορούμε να φτάσουμε όντως στο στάδιο της συνεννόησης, το οποίο είναι αναγκαίο για να διαμορφώσει το πεδίο δράσης και μάχης της συζωής που δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αντιληφθούν ότι ανήκουν στην Ανθρωπότητα κι ότι η σχέση τους είναι διαχρονική και γι’ αυτό το λόγο είναι η διαφορά που κάνει τη διαφορά.

Νίκος Λυγερός
Σκίτσο (Ν. Λυγερός) - β. (Dessin au feutre)
http://www.lygeros.org/view.php?number=18229

http://lygeros.org/articles?n=18942&l=gr