Το καταδρομικό πνεύμα του Ελληνισμού - Η ΑΟΖ ως εργαλείο απελευθέρωσης - Δημιουργοί Μέλλοντος

Το καταδρομικό πνεύμα δεν ανήκει μόνο στο στρατιωτικό πλαίσιο, αλλά πρώτα από όλα στο πολιτικό. Και το ερώτημα που πρέπει να θέσουμε σε όλους τους υποψήφιους, είναι απλώς αν το κατέχουν. Διότι τι να τους κάνουμε, αν δεν το έχουν; Το σκεπτικό είναι απλό, αν ένας βουλευτής δεν έχει γνώσεις στη στρατηγική, στη νομική, στη διπλωματία, μπορεί να ζητήσει συμβουλές σε ειδικούς συνεργάτες και στη συνέχεια να επιλέξει ο ίδιος την πολιτική απόφαση που θα πάρει. Αν όμως δεν έχει το καταδρομικό πνεύμα, δεν πρόκειται ποτέ να πάρει μια απόφαση που να προκαλεί μια αλλαγή φάσης. Και τότε το ερώτημα είναι αυτονόητο: τι να τον κάνουμε; Αν ένας υποψήφιος ή ακόμα χειρότερο, ένας βουλευτής των προηγούμενων εκλογών δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την ελληνική ΑΟΖ, με τον ελληνικό ζεόλιθο κι ούτε με την ελληνική καινοτομία, ποιο θα είναι το υπόβαθρό του; Αν ένας υποψήφιος δεν έχει πάρει ποτέ θέση για το κυπριακό, για τη Θράκη, για το προξενείο, για τη Βόρεια Ήπειρο, με ποια κότσια θα παρουσιαστεί στη Βουλή των Ελλήνων; Έχουμε δει πολλούς καρεκλοπόδαρους, αλλά οι άντρες και οι γυναίκες με κότσια είναι σπάνιοι. Όμως αυτούς θέλουμε, σ’ όποιο κόμμα και να βρίσκονται, γιατί τα θέματα που μας απασχολούν, ως Έλληνες, δεν είναι η μικροπολιτική και οι ψευτοδιαμάχες, αλλά το συνεχές του Ελληνισμού. Όταν δεν δίνει αναφορά στην Κωνσταντινούπολη, όπως έλεγε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όταν νομίζεις ότι ο Θούριος του Ρήγα Φεραίου, είναι μόνο ένα τραγούδι, όταν πιστεύει ότι ένας πολιτιστικός σύλλογος είναι το ίδιο με την Φιλική Εταιρεία, όταν δεν αναγνωρίζεις τη γενοκτονία που έχουμε υποστεί ως λαός, όταν δεν ξέρεις το σύνθημα του Ελληνισμού, η θέση σου δεν είναι στο Κοινοβούλιο, αλλά όπου θες αλλού, γιατί μας είναι αδιάφορο. Αφού δεν έχεις το πνεύμα το καταδρομικό του Ελληνισμού.

http://lygeros.org/articles?n=18313&l=gr

Νίκος Λυγερός - Η ΑΟΖ ως εργαλείο απελευθέρωσης

Η ΑΟΖ δεν είναι μόνο μία οικονομική έννοια με την απλοϊκή προσέγγιση του θέματος. Δεν πρόκειται για μια λεπτομέρεια που χρησιμοποιούμε στον λόγο μας δίχως να σκεφτούμε τις επιπτώσεις για την πατρίδα μας. Η Κύπρος αποδεικνύει με τις θέσεις της και τις πράξεις ότι η ΑΟΖ είναι ένα εργαλείο απελευθέρωσης που ανήκει στην υψηλή στρατηγική. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Η ΑΟΖ είναι μία στρατηγική λύση σε οικονομικά προβλήματα αλλά όχι μόνο. Το πιο σπουδαίο είναι ότι η ΑΟΖ μας προσφέρει ανθεκτικότητα στην πατρίδα μας. Το να έχεις τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου, δεν είναι χωρίς σημασία και για τους συμμάχους και για τους εχθρούς. Διότι αυτό σημαίνει ότι έχεις μια γεωστρατηγική θέση και πρέπει να σε υπολογίσουν μ' έναν ή άλλον τρόπο. Η ΑΟΖ δεν δίνει μόνο μια θαλάσσια επιφάνεια στην Ελλάδα, αλλά μια θαλασσοστρατηγική εμβέλεια που δεν είχε ποτέ στην ιστορία της. Κι όσοι δεν το έχουν καταλάβει λόγω μίζερης νοημοσύνης και έλλειψης τόλμης, δεν μας απασχολούν γιατί είναι ανίκανοι να γράψουν ιστορία. Η ΑΟΖ λόγω της εμβέλειάς της ακριβώς δεν αφήνει περιθώριο σε μίζερες προσεγγίσεις. Είναι κυριαρχικό δικαίωμα και είναι δικαίωμα που πρέπει να διεκδικήσουμε και μάλιστα επί του πρακτέου δίχως να περιμένουμε κανέναν. Σε αυτό το πλαίσιο είμαστε πολύ ξεκάθαροι και δεν μας αφορούν οι κομματικές προσεγγίσεις ως ελληνικός λαός. Η ΑΟΖ είναι εκ φύσης υπερκομματική. Κατά συνέπεια βουλευτές και υποψήφιοι βουλευτές που δεν έχουν βάλει στο πρόγραμμά τους ότι πρόκειται να παλέψουν για την ελληνική ΑΟΖ, πραγματικά δεν τους έχουμε ανάγκη. Διότι είναι σαν να μην θέλουν να συμμετάσχουν στο μέλλον της πατρίδας μας, άρα δεν έχει νόημα να γεμίζουν το κοινοβούλιο με το κενό τους. Ας μάθουν πρώτα για την ελληνική ΑΟΖ κι αν γίνουν μαχητές της, θα είμαστε μαζί τους.

http://lygeros.org/articles?n=18335&l=gr

Νίκος Λυγερός - Δημιουργοί Μέλλοντος

Έχουμε βαρεθεί τους πολιτικούς που συνεχώς μας εξηγούν ότι δεν γίνονται πολλά πράγματα λόγω της σκληρότητας της πραγματικότητας, διότι δεν ήταν ανάγκη να είναι υποψήφιοι. Ένας πολιτικός αξιολογείται μόνο με το έργο που παράγει κι όχι με αυτό που λέει ότι θα κάνει, γιατί στο τέλος θα μας πει ότι δεν μπόρεσε. Πρέπει να είναι ικανός να κάνει πράξεις που αλλάζουν την πραγματικότητα, επειδή έχει μέσα του ένα όραμα κι όχι απλώς όνειρα που έχει ο καθένας. Με την ΑΟΖ, τον ζεόλιθο, την καινοτομία δημιουργούμε το μέλλον της Ελλάδας ή μάλλον ακόμα καλύτερα επινοούμε την Ελλάδα του Μέλλοντος. Έτσι και οι πολιτικοί, που μας έχουν γεμίσει με το κενό της σκέψης τους, γιατί δεν έχουν ούτε καν φανταστεί ότι μπορούν να κάνουν κάτι και απλώς περιμένουν τυπικές απαντήσεις σε ανούσιες ερωτήσεις κι επερωτήσεις που δεν αλλάζουν τίποτα. Διότι η ουσία είναι να θέλεις ν’ αλλάξεις κάτι και πραγματικά δεν μπορείς ν’ αφήνεις να καταστρέφουν την πατρίδα μας με τις απαράδεκτες εξορύξεις χρυσού, δεν μπορείς ν’ αφήνεις το προξενείο στη Θράκη να συνεχίζει την προπαγάνδα του και να μην κάνεις τίποτα, ειδικά αν σου είπαν να μην κάνεις τίποτα. Διότι είναι το πρέπον να προστατεύεις την Ελλάδα από απαράδεκτες επιθέσεις που δέχεται, πώς θεωρούμε ότι είναι απαράδεκτο για ένα στρατιωτικό να κοιτάζει μόνο τις κρίσεις που αφορούν την καριέρα του κι όχι να παίζει το ρόλο του ως ασπίδα του έθνους, έτσι θεωρούμε ότι ένας πολιτικός είναι απαράδεκτος όταν δεν παίζει το ρόλο του. Και αυτός ο ρόλος για έναν βουλευτή είναι εθνικός κι όχι τοπικός. Γι’ αυτό πρέπει να έχει και μια εθνική εμβέλεια η σκέψη του, αλλιώς ας παίξει αλλού, σε άλλο πόστο. Οι βουλευτές πρέπει να εκφράζουν την Ελλάδα μας κι όχι τον εαυτό τους.

http://lygeros.org/articles?n=18336&l=gr

Δείτε επίσης: Ελλάδα, Ευρωζώνη και Ανθεκτικότητα - Η οικονομική αξιοπιστία - Εθνικά Χρονικά