Θέματα φιλοσοφικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, για τον άνθρωπο. Νευροεπιστήμες, εγκέφαλος,συνείδηση και νοημοσύνη. Νίκος Λυγερός.
Όλες οι ανθρώπινες έννοιες είναι προβολές του ανθρώπινου πνεύματος γι'αυτό σε τελική ανάλυση πολλές φορές είναι απατηλές. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα , την αντιλαμβανόμαστε (όπως νομίζουμε εμείς πως είναι). Ο,τι βλέπουμε είναι μια ερμηνεία της πραγματικότητας, που βασίζεται σε υποκειμενικά, ελαττωματικά ή προκατειλημμένα παραδείγματα. Αυτό έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο, αλλά και πώς καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους... Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ηράκλειτο πώς γνωρίζει όσα γνωρίζει απάντησε: «ερεύνησα τον εαυτό μου». Όμως δεν αρκεί μόνο η αυτογνωσία, χρειάζεται και η εμπάθεια... O Σωκράτης, μέσω της μεθόδου διαλόγου που είχε αναπτύξει, εκμαίευε (εξ ου και Μαιευτική Μέθοδος) από τον συνομιλητή του την αλήθεια/γνώση που είχε μέσα του αλλά δεν γνώριζε. Ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη. Ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει. Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση) , υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας...

Ν. Λυγερός: Το μίσος του μίσους

Νίκος Λυγερός: Το μίσος του μίσους.
Το θέμα της αγάπης με το μίσος, θεωρούμε αρχικά, ότι είναι σημαντική η αγάπη. Άμα πούμε, έτσι ορθά - κοφτά, ότι είναι πιο σημαντικό το μίσος, θα ξαφνιαστείτε. Σημασία έχει το μίσος του μίσους. Υπάρχει η μνήμη, η οποία μπορεί να παράγει το «θυμάμαι» και μετά υπάρχει το «δεν ξεχνώ». Το «θυμάμαι» είναι παθητικό, που σημαίνει ότι μπορεί και να ξεχάσω. Το «δεν ξεχνώ», ενώ είναι αρνητικό, είναι ενεργητικό, δεν ξεχνώ, δεν μπορώ να ξεχάσω. Άμα το σκεφτείτε τώρα πώς περνάμε από την μνήμη στο «θυμάμαι», μετά στο «δεν ξεχνώ», τότε θα καταλάβετε ότι το «δεν ξεχνώ» μας οδηγεί στην αλήθεια. Γιατί η αλήθεια είναι η μη λήθη. Δεν οδηγεί η μνήμη στην αλήθεια, είναι η μη λήθη που οδηγεί στην αλήθεια. Έχει ενδιαφέρον, λοιπόν, πώς δημιουργήθηκε αυτή η έννοια. Το ανάλογο σε σχέση με αυτό, κάντε τώρα μια μεταφορά δομής, σκεφτείτε την έννοια της αγάπης που θεωρείτε ότι είναι απλώς θετική, όπως είναι η μνήμη, και ρωτάμε τώρα «τι μπορεί να είναι ακόμα πιο σημαντικό»; Σκεφτείτε ότι μπορεί - και αυτό είναι που μας διδάσκει και η εκκλησία - όχι μόνο η αγάπη να είναι σημαντική, είναι το μη μίσος.